Są śla­dy stóp, za który­mi go­towi jes­teśmy iść przez pus­ty­nie i są na­macal­ne ręce, przez które nie chce­my zos­tać w oazie. Z cyk­lu po­wieści


są ś­dy-stóp-za który­mi-go­towi-jes­teśmy-iść-przez-pus­ty­nie-i są na­macal­ne-rę-przez-które-nie chce­my-zos­ć-w oazie
ridersą śla­dystópza który­migo­towijes­teśmyiśćprzezpus­ty­niei są na­macal­neręcektórenie chce­myzos­taćw oaziecyk­lupo­wieścispad­ko­bier­cyprzez­nacze­niasą śla­dy stópza który­mi go­towigo­towi jes­teśmyjes­teśmy iśćiść przezprzez pus­ty­niepus­ty­nie i są na­macal­nei są na­macal­ne ręceprzez którektóre nie chce­mynie chce­my zos­taćzos­tać w oaziez cyk­lucyk­lu po­wieścispad­ko­bier­cy przez­nacze­niaza który­mi go­towi jes­teśmygo­towi jes­teśmy iśćjes­teśmy iść przeziść przez pus­ty­nieprzez pus­ty­nie i są na­macal­nepus­ty­nie i są na­macal­ne ręceprzez które nie chce­myktóre nie chce­my zos­taćnie chce­my zos­tać w oaziez cyk­lu po­wieści

Jak pro­sisz o gościnę i słyszysz sa­me od­mo­wy, po­zos­ta­je ci tyl­ko iść tym przykładem i nie brać ich do siebie. Z cyk­lu po­wieści Pus­te słowa lu­bią wy­pełniać us­ta. Z cyk­lu po­wieści Wszys­cy współczują ludziom sa­mot­nym, a mało kto de­cydu­je się spróbo­wać wy­pełnić pus­tkę które­goś z nich. Z cyk­lu po­wieści Dobę uważamy za krótką i wielu blis­kim zaczy­na być przez to za da­leko do nas. Z cyk­lu po­wieści Ser­ce jest twier­dzą, która zaw­sze upa­da tyl­ko przez tych, których sa­ma do siebie wpuściła. Z cyk­lu po­wieści W sieci śmier­ci ni­ci z życia. Z cyk­lu po­wieści