Słowa ula­tują, pis­mo pozostaje. Ver­ba vo­lant, scrip­ta ma­nent. (łac.) 


słowa-ula­tują-pis­mo-pozostaje-ver­ba-vo­lant-scrip­-­nent-łac 
autor nieznanysłowaula­tująpis­mopozostajever­bavo­lantscrip­tama­nentłac słowa ula­tująpis­mo pozostajever­ba vo­lantscrip­ta ma­nent

Pod osłoną no­cy, w gwiaz­dy wy­soko, ula­tują dusze sprag­nione uczuć, zgorzkniałe, oziębłe bez cienia ra­dości, ocze­kujące wiel­kiej, praw­dzi­wej miłości. Miłość ta ma być pradzi­wa która by ich nędzną dolę rozświetliła.Moje słowa lecą w górę, moja myśl pozostaje na ziemi. Niepoparte myślą słowa nigdy nie wznoszą się do nieba.Słowa ulatują, pismo pozostaje.Skup się na tym jak wy­dychasz powietrze... Czu­jesz jak ula­tują smut­ki, chwi­la zat­rzy­mania, chwi­la za­myśle­nia, to tyl­ko chwi­la, lecz skup się na niej a sta­nie się dłuższa Wy­dychając po­wiet­rze po­wiedz wszys­tko co Cię bo­li, wy­puść to z siebie, ja tak dzi­siaj zrobiłam. Jes­tem o je­den od­dech szczęśliw­sza.. :) Verba volant, scripta manent - słowa ulatują, pismo pozostaje.Gdy już żadnemu słowu zaufać nie można, bo słowa okazały się kłamliwe - pozostaje jeszcze Słowo Ewangelii.