Słuszna droga idzie po linie, która nie jest rozpięta wysoko, ale tuż nad ziemią. Ludzie, zdaje się, więcej się o nią potykają, niż po niej chodzą.


słuszna-droga-idzie-po-linie-która-nie-jest-rozpię-wysoko-ale-ż-nad-ziemią-ludzie-zdaje-ę-więcej-ę-o-ą-potykają-ż-po-niej-chodzą
franz kafkasłusznadrogaidziepoliniektóraniejestrozpiętawysokoaletużnadziemiąludziezdajesięwięcejsięniąpotykająniżniejchodząsłuszna drogadroga idzieidzie popo liniektóra nienie jestjest rozpiętarozpięta wysokoale tużtuż nadnad ziemiązdaje sięwięcej sięnią potykająniż popo niejniej chodząsłuszna droga idziedroga idzie poidzie po liniektóra nie jestnie jest rozpiętajest rozpięta wysokoale tuż nadtuż nad ziemiąwięcej się oo nią potykająniż po niejpo niej chodząsłuszna droga idzie podroga idzie po liniektóra nie jest rozpiętanie jest rozpięta wysokoale tuż nad ziemiąwięcej się o niąsię o nią potykająniż po niej chodząsłuszna droga idzie po liniektóra nie jest rozpięta wysokowięcej się o nią potykają

Świat to cyrk, gdzie miłość i szczęście chodzą wysoko po mocno napiętej linie i w każdej chwili grozi im śmierć.Milczenie jest dla słowa jak siatka rozpięta pod tancerzem na linie.W smut­ku za­pomi­namy często co dob­re­go spot­kało nas wcześniej. Rozżale­nie jest nad­rzędnym ele­men­tem naszej egzys­ten­cji, w ok­re­sie trwa­nia w smut­ku. Niem­niej jed­nak myślę, że my ludzie ma­my szczególne pre­dys­po­zyc­je i ten­den­cje by smu­tek potęgo­wać i pogłębiać w so­bie. Użala­my się nad sobą, inaczej nie mogę te­go naz­wać. Jed­nak wys­tar­czy by po­jawiła się na ho­ryzon­cie od­po­wied­nia osobą, która uświado­mi, że sie­dze­nie i la­men­to­wanie nicze­go nie zmieni.Człowiek wol­ny idzie do Nieba tą drogą, która mu się podoba.Zdaje się, że głowy największych ludzi ścieśniają się, kiedy zbiorą się razem, i że im więcej gdzie mędrców, tym mniej mądrości. Wielkie ciała tak się czepiają drobiazgów, form, że treść idzie zawsze na drugim miejscu.Nikomu z nas życie, zdaje się, bardzo łatwo nie idzie, ale cóż robić, trzeba mieć odwagę i głównie wiarę w siebie, w to, że się jest do czegoś zdolnym i że do tego czegoś dojść potrzeba. A czasem wszystko się pokieruje dobrze, wtedy kiedy najmniej się człowiek tego spodziewa.