Samotność - cóż po ludziach.


samotność-cóż-po-ludziach
adam mickiewiczsamotnośćcóżpoludziachsamotnośćcóż popo ludziachcóż pocóż po ludziachcóż po ludziach

Tworzę fil­my o ludziach nieza­leżnych, o ludziach, którzy łamią za­sady. Nie lu­bię filmów o ludziach niszczo­nych za to, że są niezależni.Cóż nam po filozofii albo religii, która nie pomaga żyć? Cóż to obchodzi życie, czy Bóg stworzył zło, czy je tylko toleruje?Cóż jest w tym ta­kiego wstyd­li­wego? Cóż złego? Że ktoś cię porzu­cił? I co z te­go? Ty też ko­goś porzuć. Nie zauważyłaś, że jes­teś og­ni­wem w łańcuchu porzu­canych i porzucających? Zima, Cóż, że na szy­bie szron? Mam Ciebie. Cóż, że wiatr w ściany dął? Mam Ciebie. Chcę abyś we mnie tchnął Cząstkę siebie. Od­dech po­daj na tacy Wraz z niebem. Gładź sub­telnie ramiona Z pragnieniem. Py­taj jak mogę żyć Bez Ciebie.Im więcej za­kazów, tym mniej cno­ty w ludziach.Każda różnica w rzeczach i w ludziach wzbogaca życie.