sko­ro pot­ra­fimy po­kazać jak dob­rze so­bie bez siebie nawza­jem radzi­my, sko­ro pot­ra­fimy w to na­wet uwie­rzyć, że radzi­my so­bie całkiem nieźle, to po jaką cho­lerę jes­teśmy so­bie nawza­jem pot­rzeb­ni ?.


sko­ro-pot­ra­fimy-po­kazać-jak dob­rze-so­bie-bez-siebie-nawza­jem-radzi­my-sko­ro-pot­ra­fimy-w to na­wet-uwie­rzyć-że radzi­my
thrillofitsko­ropot­ra­fimypo­kazaćjak dob­rzeso­biebezsiebienawza­jemradzi­myw to na­wetuwie­rzyćże radzi­mycałkiemnieźleto po jakącho­leręjes­teśmypot­rzeb­nisko­ro pot­ra­fimypot­ra­fimy po­kazaćpo­kazać jak dob­rzejak dob­rze so­bieso­bie bezbez siebiesiebie nawza­jemnawza­jem radzi­mysko­ro pot­ra­fimypot­ra­fimy w to na­wetw to na­wet uwie­rzyćże radzi­my so­bieso­bie całkiemcałkiem nieźleto po jaką cho­leręcho­lerę jes­teśmyjes­teśmy so­bieso­bie nawza­jemnawza­jem pot­rzeb­nipot­rzeb­nisko­ro pot­ra­fimy po­kazaćpot­ra­fimy po­kazać jak dob­rzepo­kazać jak dob­rze so­biejak dob­rze so­bie bezso­bie bez siebiebez siebie nawza­jemsiebie nawza­jem radzi­mysko­ro pot­ra­fimy w to na­wetpot­ra­fimy w to na­wet uwie­rzyćże radzi­my so­bie całkiemso­bie całkiem nieźleto po jaką cho­lerę jes­teśmycho­lerę jes­teśmy so­biejes­teśmy so­bie nawza­jemso­bie nawza­jem pot­rzeb­ninawza­jem pot­rzeb­ni

pa­radoks życia ... lęk przed sa­mot­nością by­wa tak niewyob­rażal­nie sil­ny , że pot­ra­fimy so­bie wmówić iż ko­goś kocha­my... i na­wet uwie­rzyć w to - przyk­re co pot­ra­fi zro­bić z na­mi strach ...Sko­ro życie jest ta­kie ciężkie, dlacze­go dokłada­my so­bie kłopo­tu? Skąd bie­rze się pot­rze­ba auto­des­truk­cji? Może lu­bimy ból? Może tak jes­teśmy uk­ształto­wani, po­nieważ bez te­go nie czu­libyśmy się, że żyje­my. Jak to szło? Po co walę się młot­kiem w głowę? Bo jest tak przy­jem­nie kiedy przestanę.Cza­sem jest pot­rze­ba, żeby w pot­rze­bie pomóc, pot­rzeb­nym się czuć. Kiedy in­ni Cię potrzebują, zja­wić się, nie z nieba ale z dob­re­go serca, za­mias skrzy­deł uśmiech i słowo przy so­bie mieć.Miłość jest krucha i nieraz nie pot­ra­fimy jej pielęgno­wać. Radzi­my ja­koś so­bie i sta­ramy się z całych sił, mając nadzieję, że to kruche uczu­cie mi­mo wszys­tko przetrwa.Dwie oso­by nie mogą długo po­zos­tać przy­jaciółmi, jeżeli nie pot­ra­fią so­bie nawza­jem prze­baczać drob­nych przewinień.Kiedyś by­liśmy so­bie tak bliscy. A dziś nie pot­ra­fimy so­bie spoj­rzeć pros­to w oczy....