Smut­no cie­szyć się w samotności.


smut­no-cie­szyć ę-w samotnoś
gotthold ephraim lessingsmut­nocie­szyć sięw samotnoścismut­no cie­szyć sięcie­szyć się w samotnoścismut­no cie­szyć się w samotności

Zaz­droszczą ci po pros­tu te­go, że jes­teś szczęśli­wym człowiekiem. Zaz­droszczą ci te­go, że ty im nie zaz­drościsz. Jedną z naj­smut­niej­szych właści­wości człowie­czej egzys­ten­cji jest fakt, że niektórzy ludzie nie pot­ra­fią cie­szyć się sa­mym życiem, ale ra­dość znaj­dują tyl­ko w niepo­wodze­niach innych.Chce widzieć wasze niebo, bo mo­je mi­mo wielu jas­nych światełek... jest pełne smut­ku i samotności.Między dwo­ma skraj­nościami wi­si cien­ka zasłona.De­likat­na, przez­roczys­ta, żeby nas os­trzec lub po­cie­szyć.Czu­jesz niena­wiść, ale gdy spoj­rzysz przez zasłonę, dos­trzeżesz możli­wość miłości.Jes­teś smut­ny , ale po dru­giej stro­nie możesz zo­baczyć ra­dość. Ideal­ny porządek i kom­plet­ny bałagan - wszys­tko zmienia się tak szyb­ko, w mgnieniu oka.Ludzi cier­piących po stra­cie ko­goś blis­kiego w żaden sposób nie można po­cie­szyć .Oni po pros­tu muszą to przecierpieć.Tyl­ko człowiek, który pra­cuje może cie­szyć się z wypoczynku.Trze­ba cie­szyć się każdym dniem,bo nie wiado­mo,który będzie ostatnim.