Sreb­rna lameta Pośród pro­myków tańczy Niebiański widok Krys­ty­na A.Sz. 17.05.2016r. *w formę haiku 5/7/5 ujęłam pop­rzed­ni wiersz 


sreb­rna-lameta-pośród-pro­myków-ńczy-niebiański-widok-krys­ty­na-asz-17052016r-w-formę-haiku-575-ujęłam-pop­rzed­-wiersz 
krystasreb­rnalametapośródpro­mykówtańczyniebiańskiwidokkrys­ty­naasz17052016rformęhaiku575ujęłampop­rzed­niwiersz sreb­rna lametalameta pośródpośród pro­mykówpro­myków tańczytańczy niebiańskiniebiański widokwidok krys­ty­na*w formęformę haikuhaiku 5/7/55/7/5 ujęłamujęłam pop­rzed­nipop­rzed­ni wiersz sreb­rna lameta pośródlameta pośród pro­mykówpośród pro­myków tańczypro­myków tańczy niebiańskitańczy niebiański widokniebiański widok krys­ty­na*w formę haikuformę haiku 5/7/5haiku 5/7/5 ujęłam5/7/5 ujęłam pop­rzed­niujęłam pop­rzed­ni wiersz sreb­rna lameta pośród pro­mykówlameta pośród pro­myków tańczypośród pro­myków tańczy niebiańskipro­myków tańczy niebiański widoktańczy niebiański widok krys­ty­na*w formę haiku 5/7/5formę haiku 5/7/5 ujęłamhaiku 5/7/5 ujęłam pop­rzed­ni5/7/5 ujęłam pop­rzed­ni wiersz sreb­rna lameta pośród pro­myków tańczylameta pośród pro­myków tańczy niebiańskipośród pro­myków tańczy niebiański widokpro­myków tańczy niebiański widok krys­ty­na*w formę haiku 5/7/5 ujęłamformę haiku 5/7/5 ujęłam pop­rzed­nihaiku 5/7/5 ujęłam pop­rzed­ni wiersz 

z nieba sreb­rna lameta z pro­myka­mi tańczy ma­low­niczy pejzaż Krys­ty­na A.Sz. 17.05.2016r.Niebiański widok Blask gwiazd roz­jaśnił tę noc Je­sien­na salsa Krys­ty­na Sz. 12.08.2014r.Dziś ma­giczna noc Sreb­rna tar­cza rozświetla Pełnia spełnia sny Krys­ty­na Sz. 28.09.2015r.światło sreb­rne świat przenika by­li ta­cy co widzieli pośród pni brzo­zowych bieli jak po­jawia się i znika nim­fa na­ga w sreb­rze tra­wy szu­ka pa­na oszalała flet­ni to­ny usłyszała pląsa w ga­ju bez obawy lu­na niesie ją w ramionach lekką ni­by piórko małe przez to flet­ni gra­nie całe na jej pier­si krop­la słona światło sreb­rne świat przenika pośród pni brzo­zowych bieli nie wszys­cy nimfę widzieli bo po­jawia się i znika Ka­zimierz Winnicki (wszel­kie pra­wa zastrzeżone) Nikt nie wy­biera tak na prawdę gdzie się rodzi, pośród ja­kiej cy­wili­zac­ji, re­ligii, kul­tu­ry, ja­kim języ­kiem będzie mówić. Nie wiń więc ich za to, co z ni­mi zro­biły pop­rzed­nie po­kole­nia i korze­nie. Nikt nie ma od­wa­gi i siły aby w po­jedynkę sadzić się na wy­rywa­nie tych korzeni.Młodość od przyz­na­wania rac­ji pop­rzed­ni­kom zaczy­nać nie może.