Szczęście nie jest prze­cież sta­nem wie­cznym. Zresztą też i nie ok­re­sowym. Szczęście to po pros­tu ta­ki skur­cz ser­ca, które­go doz­na­je się cza­sami, kiedy człowieka prze­pełnia ta­ka ra­dość, że wprost trud­no ją znieść. Zni­ka równie szyb­ko jak się po­jawia. I nie ma go, dopóki nie na­dej­dzie zno­wu, by spra­wić, że człowiek uz­na życie za naj­wspa­nial­szy dar.


szczęście-nie jest prze­cież-sta­nem-wie­cznym-zresztą też-i nie ok­re­sowym-szczęście to po pros­-­ki-skur­cz-ser­ca
margit sandemoszczęścienie jest prze­cieżsta­nemwie­cznymzresztą teżi nie ok­re­sowymszczęście to po pros­tuta­kiskur­czser­caktóre­godoz­na­je sięcza­samikiedyczłowiekaprze­pełniata­kara­dośćże wprosttrud­noją znieśćzni­ka równieszyb­kojak siępo­jawiai nie ma godopókinie na­dej­dziezno­wuby spra­wićże człowiekuz­nażycieza naj­wspa­nial­szydarszczęście nie jest prze­cieżnie jest prze­cież sta­nemsta­nem wie­cznymzresztą też i nie ok­re­sowymszczęście to po pros­tu ta­kita­ki skur­czskur­cz ser­caktóre­go doz­na­je siędoz­na­je się cza­samikiedy człowiekaczłowieka prze­pełniaprze­pełnia ta­kata­ka ra­dośćże wprost trud­notrud­no ją znieśćzni­ka równie szyb­koszyb­ko jak sięjak się po­jawiadopóki nie na­dej­dzienie na­dej­dzie zno­wuże człowiek uz­nauz­na życieżycie za naj­wspa­nial­szyza naj­wspa­nial­szy darszczęście nie jest prze­cież sta­nemnie jest prze­cież sta­nem wie­cznymszczęście to po pros­tu ta­ki skur­czta­ki skur­cz ser­caktóre­go doz­na­je się cza­samikiedy człowieka prze­pełniaczłowieka prze­pełnia ta­kaprze­pełnia ta­ka ra­dośćże wprost trud­no ją znieśćzni­ka równie szyb­ko jak sięszyb­ko jak się po­jawiadopóki nie na­dej­dzie zno­wuże człowiek uz­na życieuz­na życie za naj­wspa­nial­szyżycie za naj­wspa­nial­szy dar

Be­zin­te­resow­ność zos­ta­je prze­cież zni­weczo­na z chwilą, kiedy się prze­konu­jemy, że jest użyteczna. -Tomasz Mann
be­zin­te­resow­ność-zos­­-prze­cież-zni­weczo­na-z chwilą-kiedy ę-prze­konu­jemy-że jest użyteczna