Szczęście pozostaje w stosunku prostym do tego, co daje się w swojej miłości, nie zaś do tego, co się w miłości odbiera.


szczęście-pozostaje-w-stosunku-prostym-do-tego-co-daje-ę-w-swojej-miłoś-nie-zaś-do-tego-co-ę-w-miłoś-odbiera
zofia nałkowskaszczęściepozostajestosunkuprostymdotegocodajesięswojejmiłościniezaśmiłościodbieraszczęście pozostajepozostaje ww stosunkustosunku prostymprostym dodo tegoco dajedaje sięw swojejswojej miłościnie zaśzaś dodo tegoco sięw miłościmiłości odbieraszczęście pozostaje wpozostaje w stosunkuw stosunku prostymstosunku prostym doprostym do tegoco daje siędaje się wsię w swojejw swojej miłościnie zaś dozaś do tegoco się wsię w miłościw miłości odbieraszczęście pozostaje w stosunkupozostaje w stosunku prostymw stosunku prostym dostosunku prostym do tegoco daje się wdaje się w swojejsię w swojej miłościnie zaś do tegoco się w miłościsię w miłości odbieraszczęście pozostaje w stosunku prostympozostaje w stosunku prostym dow stosunku prostym do tegoco daje się w swojejdaje się w swojej miłościco się w miłości odbiera

Oddziaływanie naszych słów nie zawsze pozostaje w prostym stosunku do ważności, jaką sami im przypisujemy.Miłość dba nie o to, co jest, co się zdarza w tej chwili, ale o to, co nadejdzie. Kiedy zadowala bieżąca chwila, beztroska o chwilę następną - nie ma już miłości. Miłość jest ciekawością tego, co się stanie, nie zaś przyjmowaniem tego, co się dzieje.Wszelkie skarby tego świata są niczym przy szczęściu, jakie daje wzajemność miłości.Szczęście nie da się zde­finiować, opi­sać można je­dynie nie­szczęście. Przes­tań być nie­szczęśli­wy, to zro­zumiesz. Miłości nie można zde­finiować, brak miłości można. Kiedy pozbędziesz się bra­ku miłości – zrozumiesz.Przedmiot miłości jest drogi dla tego, kto miłuje, ale i ta osoba, która miłuje, jest droga dla tego, kto jest przedmiotem miłości.W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk. Ten zaś, kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości.