Tak wiele jest pus­tych słów. Obiecu­jemy, Przy­sięga­my.... , a po­tem nie dot­rzy­muje­my słowa. Jeżeli tak ma być to nie składaj­my obiet­nic! Nie wy­powiadaj­my lek­ko­myślnie zbyt wiel­kich słów. Bo te nies­pełnione BOLĄ.


tak-wiele-jest pus­tych-słów-obiecu­jemy-przy­ęga­my- a po­tem-nie dot­rzy­muje­my-słowa-jeżeli-tak- być
stokrotka123takwielejest pus­tychsłówobiecu­jemyprzy­sięga­my a po­temnie dot­rzy­muje­mysłowajeżelitakma byćto nie składaj­myobiet­nicniewy­powiadaj­mylek­ko­myślniezbytwiel­kichbote nies­pełnionebolĄtak wielewiele jest pus­tychjest pus­tych słów a po­tem nie dot­rzy­muje­mynie dot­rzy­muje­my słowajeżeli taktak ma byćma być to nie składaj­myto nie składaj­my obiet­nicnie wy­powiadaj­mywy­powiadaj­my lek­ko­myślnielek­ko­myślnie zbytzbyt wiel­kichwiel­kich słówbo te nies­pełnionete nies­pełnione bolĄtak wiele jest pus­tychwiele jest pus­tych słów a po­tem nie dot­rzy­muje­my słowajeżeli tak ma byćtak ma być to nie składaj­myma być to nie składaj­my obiet­nicnie wy­powiadaj­my lek­ko­myślniewy­powiadaj­my lek­ko­myślnie zbytlek­ko­myślnie zbyt wiel­kichzbyt wiel­kich słówbo te nies­pełnione bolĄ

Na­wet cień przy­jaciela star­czy, aby uczy­nić człowieka szczęśli­wym. Przy­jaciół nie po­zys­kuj lek­ko­myślnie, a tych, których po­zys­kałeś, lek­ko­myślnie nie porzucaj.Nic tak bar­dzo nie uczy nas sa­modziel­ności jak nies­pełnione obiet­ni­ce innych.Przy­jaciół nie po­zys­kuj lek­ko­myślnie, a tych, których po­zys­kałeś, lek­ko­myślnie nie porzucaj.Cierpienie w ser­cu ślad zbyt wiele łez by przy tym trwać Wolność da­rowa­na znow bez słów bez zbędnych słów Przy­jaźń - ty­le teorii i słów na ok­reśle­nie jej is­tnieje, a jed­nak tyl­ko te naj­praw­dziw­sze uczu­cia po­kazują, że i tak nic nie jest w sta­nie za­mieścić jej wiel­kiego wy­miaru w tekście.człowiek to słowa i czyny śpiewają mędrców zastępy w nich ludzkie tkwią przewiny ludzkie ochłapy i ludzkie sępy naj­gorzej mieć tyl­ko słowa znaczeń roz­chwiane cienie i trwa tak cieni rozmowa naj­większe niedomówienie naj­gorzej mieć tyl­ko czyny lus­tro lecz jakże krzywe te­go kim się rodzimy i co w nas mar­twe co żywe naj­gorzej być tyl­ko człowiekiem ku­kułczym ja­jem bos­kiego snu który nic nie ma prócz Requiem dla zbędnych czynów i pus­tych słów