Tam w głębi tkwi śmierć, chy­ba że pos­pie­szy­my się, przy­bieg­niemy przed nią i zro­zumiemy, że już wszys­tko jedno.


tam-w głębi-tkwi-śmierć-chy­ba-że pos­pie­szy­my-ę-przy­bieg­niemy-przed-ą-i zro­zumiemy-że już-wszys­tko-jedno
c » julio cortázar » opowieści o kronopiach i famachtamw głębitkwiśmierćchy­baże pos­pie­szy­mysięprzy­bieg­niemyprzedniąi zro­zumiemyże jużwszys­tkojednotam w głębiw głębi tkwitkwi śmierćchy­ba że pos­pie­szy­myże pos­pie­szy­my sięprzy­bieg­niemy przedprzed niąnią i zro­zumiemyże już wszys­tkowszys­tko jednotam w głębi tkwiw głębi tkwi śmierćchy­ba że pos­pie­szy­my sięprzy­bieg­niemy przed niąprzed nią i zro­zumiemyże już wszys­tko jednotam w głębi tkwi śmierćprzy­bieg­niemy przed nią i zro­zumiemy

To wszys­tko co mnie te­raz otacza Mo­bili­zując do działania Do­tyka w ja­kiś sposób Wszys­tko to jest pus­tka Ut­ra­coną świado­mością Która odeszła już dawno Lecz za­pom­nieć o so­bie nie da­je Wszys­tko co te­raz ro­bię i czu­je Ro­bię dla siebie Nie ma już … Jes­tem sam po­zos­tałem Może tak jest lepiej I tyl­ko ten je­den liść Spa­dający przed ma drogę Przy­pomi­na mi ze idzie je­sień Przy­pomi­na mi  O tobie W mo­men­cie, gdy zgasną już wszys­tkie gwiaz­dy, przes­tanę wie­rzyć w Księżyc, a Słońce nie będzie przy­pomi­nało już o wspólnych zacho­dach, do­piero wte­dy będę w sta­nie poczuć, że wszys­tko, co się wy­darzyło nie ma już żad­ne­go znacze­nia. Że ta podróż skończyła się już na zawsze.Ko­biety- za­nim się zas­ta­nowią czy coś chcą mi­jają wieki, a jak już wiedzą, że chcą, wszys­tko się zmienia i zno­wu jest prob­lem w pos­ta­ci myśle­nia co zrobić… Moimi naj­lep­szy­mi przy­jaciółmi są ludzie, przy których czuję że wzras­tam. Zwykła roz­mo­wa z ni­mi wy­doby­wa ze mnie to co naj­lep­sze - in­spi­rację, wiarę we włas­ne możli­wości oraz od­wagę do swo­bod­ne­go wy­rażania siebie. Z ta­kimi ludźmi mogę ro­bić wszys­tko, bo wiem, że przy nich będę czuł się szczęśli­wy .... . . przeczucia są nagłym skokiem duszy w ów kosmiczny nurt życia, w głębi którego dzieje wszystkich ludzi splatają się w jedno. I można tam dojrzeć wszystko, gdyż wszystko jest tam zapisane. . .Przy­pad­ki nie is­tnieją, wszys­tko dzieje się dla mnie i prze­ze mnie, a kiedy już przejdę moją drogę, u jej kre­su zro­zumiem włas­ne życie.