te­go dnia us­wiada­miamy so­bię prwadziwą kruchość nasze­go is­tnienia istnienia... tańczące płomienie, szep­ty po­rywa­ne przez wiatr, łzły nie skry­wane już niczym, resztki wspom­nień wyg­rze­bywa­nych tyl­ko po to by uświado­mic so­bie og­rom stra­ty związa­ny z czyimś odejściem... Oto jeszcze tu jestem.


te­go-dnia-us­wiada­miamy-so­bię-prwadziwą-kruchość-nasze­go-is­tnienia-istnienia-ńczą-płomienie-szep­ty-po­rywa­ne-przez-wiatr
wesolutka214te­godniaus­wiada­miamyso­bięprwadziwąkruchośćnasze­gois­tnieniaistnieniatańczącepłomienieszep­typo­rywa­neprzezwiatrłzłynie skry­wanejużniczymresztkiwspom­nieńwyg­rze­bywa­nychtyl­kopo to by uświado­micso­bieog­romstra­tyzwiąza­nyz czyimśodejściemoto jeszczetu jestemte­go dniadnia us­wiada­miamyus­wiada­miamy so­bięso­bię prwadziwąprwadziwą kruchośćkruchość nasze­gonasze­go is­tnieniais­tnienia istnieniaistnienia tańczącetańczące płomienieszep­ty po­rywa­nepo­rywa­ne przezprzez wiatrłzły nie skry­wanenie skry­wane jużjuż niczymresztki wspom­nieńwspom­nień wyg­rze­bywa­nychwyg­rze­bywa­nych tyl­kotyl­ko po to by uświado­micpo to by uświado­mic so­bieso­bie og­romog­rom stra­tystra­ty związa­nyzwiąza­ny z czyimśz czyimś odejściemodejściem oto jeszczeoto jeszcze tu jestemte­go dnia us­wiada­miamydnia us­wiada­miamy so­bięus­wiada­miamy so­bię prwadziwąso­bię prwadziwą kruchośćprwadziwą kruchość nasze­gokruchość nasze­go is­tnienianasze­go is­tnienia istnieniais­tnienia istnienia tańcząceistnienia tańczące płomienieszep­ty po­rywa­ne przezpo­rywa­ne przez wiatrłzły nie skry­wane jużnie skry­wane już niczymresztki wspom­nień wyg­rze­bywa­nychwspom­nień wyg­rze­bywa­nych tyl­kowyg­rze­bywa­nych tyl­ko po to by uświado­mictyl­ko po to by uświado­mic so­biepo to by uświado­mic so­bie og­romso­bie og­rom stra­tyog­rom stra­ty związa­nystra­ty związa­ny z czyimśzwiąza­ny z czyimś odejściemz czyimś odejściem oto jeszczeodejściem oto jeszcze tu jestem

Kiedy człowiek stworzy coś, co jest podzi­wiane przez wszys­tkich, mówi­my, że jest to cu­dow­ne, ale kiedy ob­serwu­jemy zmianę dnia w noc, Słońce, Księżyc, gwiaz­dy na niebie i zmieniające się po­ry ro­ku na Ziemi, a także doj­rze­wające owo­ce, mu­simy so­bie uświado­mić, że jest to wy­nikiem pra­cy ko­goś, kto po­siada większą moc niż człowiek.Kiedy za­myka się oczy do snu, dusza zwi­ja się w ciele jak kłębek, po­zos­ta­wione sa­memu so­bie ciało spraw­dza, czy jeszcze is­tnieje. Wzbudza w so­bie wspom­nienia, bo każdy wy­kona­ny kiedyś gest, każde doz­na­nie zos­tało przez nie za­pamięta­ne. Ciało ma pa­mięć ab­so­lutną, je­go wspom­nienia prze­padają tyl­ko wte­dy, gdy ciało ginie.Siedzę i czy­tam nasze roz­mo­wy. Uświada­miam so­bie, że już nig­dy nie po­roz­ma­wiamy, bo Ciebie już nie ma.. Po­zos­tały mi tyl­ko wspom­nienia i wiara, iż kiedyś po­now­nie się spot­ka­my. [*] By nau­czyć się kochać, wpierw mu­sisz uświado­mić so­bie, jak bar­dzo nienawidzisz.Dla jed­nych wol­ność po­lega na uświado­mieniu so­bie ko­nie­czności. Dla in­nych wol­ność po­lega na uświado­mieniu so­bie bezkarności.Myśli­my, że