Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi.


ten-lud-czci-mnie-wargami-lecz-sercem-swym-daleko-jest-ode-mnie-ale-czci-mnie-na-próżno-ucząc-zasad-podanych-przez-ludzi
anonimtenludczcimniewargamileczsercemswymdalekojestodemniealenapróżnouczączasadpodanychprzezludziten ludlud czciczci mniemnie wargamilecz sercemsercem swymswym dalekodaleko jestjest odeode mnieale czciczci mniemnie nana próżnoucząc zasadzasad podanychpodanych przezprzez ludziten lud czcilud czci mnieczci mnie wargamilecz sercem swymsercem swym dalekoswym daleko jestdaleko jest odejest ode mnieale czci mnieczci mnie namnie na próżnoucząc zasad podanychzasad podanych przezpodanych przez ludziten lud czci mnielud czci mnie wargamilecz sercem swym dalekosercem swym daleko jestswym daleko jest odedaleko jest ode mnieale czci mnie naczci mnie na próżnoucząc zasad podanych przezzasad podanych przez ludziten lud czci mnie wargamilecz sercem swym daleko jestsercem swym daleko jest odeswym daleko jest ode mnieale czci mnie na próżnoucząc zasad podanych przez ludzi

Ten człowiek, którego kochasz we mnie, oczywiście jest lepszy ode mnie. Ja nie jestem taki. Ale ty kochaj, a ja postaram się być lepszym, niż jestem.Tak, szczęście przyjść chciało lecz mroków się zlękło. Ktoś chciał mnie ukochać lecz ser­ce mu pękło, gdy poz­nał, że we mnie skrę roz­tlić chce próżno...Boże, daj mi siłę, abym mógł zro­bić wszys­tko, cze­go ode mnie żądasz. A po­tem żądaj ode mnie, cze­go chcesz.Tak mnie to bo­li...Bo­li mnie to, że wszys­tko, co się wokół kręci, nie do­tyczy mnie. Jes­tem sa­ma. Sa­ma z chorą wyob­raźnią, która wpędza mnie w obłęd. Sa­ma, choć pełno wokół mnie ludzi.Ogar­nia mnie strach. Wszecho­gar­niający strach i za­burza wszys­tko. Nie mogę przez niego spać, nie mogę się skupić. A dlacze­go on mnie go­ni ?  Cze­ka mnie ważne dla mnie wyz­wa­nie i chciałabym aby mo­ja pew­ność w swe umiejętności mnie nie zawiodła. Lecz boję się.Ludzie, odejdźcie ode mnie! Ja chcę być sama. Myślałam, że to jest sen, a to była tyl­ko zabawa. Nau­czyłam się wszys­tko znosić. Już nig­dy nie będę was prosić o ra­dość, o miłość, o szczęście... Tyl­ko te­raz ode mnie odejdźcie, odejdźcie... ® by Mrs Vercetti