To czas, kochanie, Ro­bi swoje, Trak­tu­je nas jak gości, On nie ma złudzeń, ani pytań I żad­nych wątpliwości. Bo czas nie pyta Tyl­ko płynie I twarze wokół zmienia, Aż nag­le widzisz Jak go mało Zos­tało do stracenia.


to czas-kochanie-ro­bi-swoje-trak­­-nas-jak goś-on-nie  złudzeń-ani-pytań-i-żad­nych-wątpliwoś-bo-czas-nie pyta-tyl­ko-płynie-i
magdalena czapińskato czaskochaniero­biswojetrak­tu­jenasjak gościonnie ma złudzeńanipytańżad­nychwątpliwościboczasnie pytatyl­kopłynietwarzewokółzmienianag­lewidziszjakgo małozos­tałodo straceniaro­bi swojetrak­tu­je nasnas jak gościon nie ma złudzeńani pytańpytań ii żad­nychżad­nych wątpliwościbo czasczas nie pytanie pyta tyl­kotyl­ko płyniepłynie ii twarzetwarze wokółwokół zmieniaaż nag­lenag­le widziszwidzisz jakjak go małogo mało zos­tałozos­tało do straceniatrak­tu­je nas jak gościani pytań ipytań i żad­nychi żad­nych wątpliwościbo czas nie pytaczas nie pyta tyl­konie pyta tyl­ko płynietyl­ko płynie ipłynie i twarzei twarze wokółtwarze wokół zmieniaaż nag­le widzisznag­le widzisz jakwidzisz jak go małojak go mało zos­tałogo mało zos­tało do stracenia

Miłość jest jak liść w lesie - czas ją zmienia, tak jak zima zmienia wygląd lasu. -Emily Bronte
miłość-jest-jak-liść-w-lesie-czas-ją-zmienia-tak-jak-zima-zmienia-wygląd-lasu
Ko­bieta za­lot­na sądzi, że czas i la­ta pok­ry­wają zmar­szczka­mi i niszczą twarze tyl­ko in­nych kobiet. -Jean de La Bruyére
ko­bieta-za­lot­na-sądzi-że czas-i ­-pok­ry­wają-zmar­szczka­mi-i niszczą-twarze-tyl­ko-in­nych-kobiet
Oto jak wygląda życie: dom, kobieta, której nie kocha się ani za bardzo ani za mało. A ona, jak ona kocha? Przypuszczam, że i zanadto i za mało, jak wszystkie kobiety. -Simone de Beauvoir
oto-jak-wygląda-życie-dom-kobieta-której-nie-kocha-ę-ani-za-bardzo-ani-za-ło-a-ona-jak-ona-kocha-przypuszczam-że-i-zanadto-i-za-ło-jak