To, co zbyt głupie, by je po­wie­dzieć, śpiewa się jak lib­retto operowe.


to-co zbyt-głupie-by  po­wie­dzieć-śpiewa ę-jak lib­retto-operowe
pierre augustin caron de beaumarchaistoco zbytgłupieby je po­wie­dziećśpiewa sięjak lib­rettooperoweco zbyt głupieśpiewa się jak lib­rettojak lib­retto operoweśpiewa się jak lib­retto operowe

To, co zbyt głupie, by je powiedzieć, śpiewa się jak libretto operowe.To, co zbyt głupie, by je powiedzieć, śpiewa się jako libretto operowe.Bądź jak ptak, który, gdy siada na gałęzi zbyt kruchej, czu­je, jak spa­da, lecz śpiewa da­lej, bo wie, że ma skrzydła.Faj­nie byłoby, pra­cując nad czymś, nag­le po­wie­dzieć do siebie: - Ja już tą sy­tuację gdzieś widziałem... - i wie­dzieć, jak cała spra­wa się potoczy.Mężczyzna, jak skowronek, śpiewa w blasku słońca. Kobieta, jak słowik, śpiewa w cieniu.Łat­wiej jest coś wie­dzieć, niż wie­dzieć, skąd się to wie.