To, co zbyt głupie, by je powiedzieć, śpiewa się jak libretto operowe.


to-co-zbyt-głupie-by-powiedzieć-śpiewa-ę-jak-libretto-operowe
pierre beaumarchaistocozbytgłupiebypowiedziećśpiewasięjaklibrettooperoweco zbytzbyt głupieby jeje powiedziećśpiewa sięsię jakjak librettolibretto operoweco zbyt głupieby je powiedziećśpiewa się jaksię jak librettojak libretto operoweśpiewa się jak librettosię jak libretto operoweśpiewa się jak libretto operowe

To, co zbyt głupie, by je powiedzieć, śpiewa się jako libretto operowe.To, co zbyt głupie, by je po­wie­dzieć, śpiewa się jak lib­retto operowe.Bądź jak ptak, który, gdy siada na gałęzi zbyt kruchej, czu­je, jak spa­da, lecz śpiewa da­lej, bo wie, że ma skrzydła.Mężczyzna, jak skowronek, śpiewa w blasku słońca. Kobieta, jak słowik, śpiewa w cieniu.Wszystko, co jest zbyt głupie, by to wypowiedzieć, będzie wyśpiewane.I nawet jeżeli nasi premierzy czy prezydenci bywają błaznami, nie powinniśmy się śmiać z nich zbyt głośno. Jest taki dowcip braci Marx: Ten człowiek wygląda jak skorumpowany kretyn i zachowuje się jak skorumpowany kretyn – ale to nie powinno nikogo mylić. On naprawdę jest skorumpowanym kretynem. To samo można powiedzieć o teflonowych politykach-klaunach: mimo że [...]