To piękne, gdy człowiek może być dumny ze swojego miasta, lecz jeszcze piękniej, gdy miasto może być z niego dumne.


to-piękne-gdy-człowiek-może-być-dumny-ze-swojego-miasta-lecz-jeszcze-piękniej-gdy-miasto-może-być-z-niego-dumne
abraham lincolntopięknegdyczłowiekmożebyćdumnyzeswojegomiastaleczjeszczepiękniejmiastoniegodumnegdy człowiekczłowiek możemoże byćbyć dumnydumny zeze swojegoswojego miastalecz jeszczejeszcze piękniejgdy miastomiasto możemoże byćbyć zz niegoniego dumnegdy człowiek możeczłowiek może byćmoże być dumnybyć dumny zedumny ze swojegoze swojego miastalecz jeszcze piękniejgdy miasto możemiasto może byćmoże być zbyć z niegoz niego dumnegdy człowiek może byćczłowiek może być dumnymoże być dumny zebyć dumny ze swojegodumny ze swojego miastagdy miasto może byćmiasto może być zmoże być z niegobyć z niego dumnegdy człowiek może być dumnyczłowiek może być dumny zemoże być dumny ze swojegobyć dumny ze swojego miastagdy miasto może być zmiasto może być z niegomoże być z niego dumne

To pięknie, gdy człowiek jest dumny ze swego miasta, lecz jeszcze piękniej, gdy miasto może być z niego dumne.. . . czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane, woła coś na nich wśród nocy i ciemności po nazwisku. Jeżeli nieskończoność morska może tak wołać, to być może, że gdy się człowiek zestarzeje, woła także na niego i inna nieskończoność, jeszcze ciemniejsza i bardziej tajemnicza, a im jest bardziej zmęczony życiem, tym milsze są mu te nawoływania. Ale, by ich słuchać, trzeba ciszy.Człowiek ro­zum­ny, może być z siebie dumny.Gdy cel znaj­du­je się w nies­kończo­ności, to i dro­ga do niego wiodąca nie może być wy­raźnie wytyczona.Człowiek dumny wszystkie siły umysłu skupia na tym, żeby utwierdzić się w przekonaniu, że jest lepszy od innych. To nie może być prawdą. I dlatego im dumniejszy człowiek, tym więcej w nim kłamstwa.Jest źle, a jed­nak co­raz le­piej, więc może być jeszcze le­piej. Tyl­ko dob­rze nig­dy być nie może.