Trud­no dziś o przy­jaciela, które­mu można zaufać al­bo pot­ra­fi słuchać... z je­go bra­ku, mówi­my cza­sami do siebie.


trud­no-dziś-o przy­jaciela-które­mu-można-zaufać-al­bo-pot­ra­fi-słuchać-z ­go-bra­ku-mówi­my-cza­sami-do siebie
kayetrud­nodziśo przy­jacielaktóre­mumożnazaufaćal­bopot­ra­fisłuchaćz je­gobra­kumówi­mycza­samido siebietrud­no dziśdziś o przy­jacielaktóre­mu możnamożna zaufaćzaufać al­boal­bo pot­ra­fipot­ra­fi słuchaćsłuchać z je­goz je­go bra­kumówi­my cza­samicza­sami do siebietrud­no dziś o przy­jacielaktóre­mu można zaufaćmożna zaufać al­bozaufać al­bo pot­ra­fial­bo pot­ra­fi słuchaćpot­ra­fi słuchać z je­gosłuchać z je­go bra­kumówi­my cza­sami do siebiektóre­mu można zaufać al­bomożna zaufać al­bo pot­ra­fizaufać al­bo pot­ra­fi słuchaćal­bo pot­ra­fi słuchać z je­gopot­ra­fi słuchać z je­go bra­kuktóre­mu można zaufać al­bo pot­ra­fimożna zaufać al­bo pot­ra­fi słuchaćzaufać al­bo pot­ra­fi słuchać z je­goal­bo pot­ra­fi słuchać z je­go bra­ku

Na po­moc ludzi cza­sami liczę. Po­moc przy­jaciela mam wliczoną.Dokąd się udać, do ko­go zwrócić o po­moc, nie wie­działa. Nie znała ni­kogo, ko­mu mogłaby zaufać. Łzy ciekły jej po zmarzniętej twarzy. Stało się, jest wol­na. Wyp­rosto­wała ple­cy i pod­niosła ciężką wa­lizkę. Ruszyła w drogę. W jej kro­kach można było dos­trzec upór i silną wolę, cechy, które miały jej się przy­dać w naj­bliższym cza­sie. Ciężkim cza­sie próby...In­ternet ta­ki był. Przy­pomi­nał trochę kon­fesjo­nał, a roz­mo­wy - rodzaj gru­powej spo­wie­dzi. Cza­sami było się spo­wied­ni­kiem, cza­sami spo­wiada­nym. To czy­niła ta od­ległość i ta pew­ność, że zaw­sze można wy­ciągnąć wtyczkę z gniazdka.Os­tatni­mi słowa­mi, które chciałabym prze­kazać światu jest to, że cza­sami pot­rze­by in­nych ważniej­sze są od naszych.Naucz się słuchać, okaz­ja cza­sami pu­ka bar­dzo cicho.Cza­sami po pros­tu bra­kuje kamieni.