Trze­ba niekiedy wie­dzieć jak da­leko można się po­sunąć za daleko.


trze­ba-niekiedy-wie­dzieć-jak da­leko-można ę-po­sunąć-za daleko
tristan bernardtrze­baniekiedywie­dziećjak da­lekomożna siępo­sunąćza dalekotrze­ba niekiedyniekiedy wie­dziećwie­dzieć jak da­lekojak da­leko można sięmożna się po­sunąćpo­sunąć za dalekotrze­ba niekiedy wie­dziećniekiedy wie­dzieć jak da­lekowie­dzieć jak da­leko można sięjak da­leko można się po­sunąćmożna się po­sunąć za dalekotrze­ba niekiedy wie­dzieć jak da­lekoniekiedy wie­dzieć jak da­leko można sięwie­dzieć jak da­leko można się po­sunąćjak da­leko można się po­sunąć za dalekotrze­ba niekiedy wie­dzieć jak da­leko można sięniekiedy wie­dzieć jak da­leko można się po­sunąćwie­dzieć jak da­leko można się po­sunąć za daleko

Kiedyś wy­myśliłem so­bie taką własną normę – jak da­leko można się po­sunąć za da­leko. Nor­my są po to, by porządko­wać świat. Wy­cie­czki po­za nor­my by­wają poszu­kiwa­niem jak naj­większe­go ob­sza­ru wolności.Trzeba niekiedy wiedzieć, jak daleko można się posunąć za daleko.Trze­ba mieć na świecie bo­daj jed­ne­go człowieka, które­mu można po­wie­dzieć wszystko.Udało jej się od­po­wie­dzieć błędnie na każde py­tanie. Wiesz, ja­kim trze­ba być bys­trym, żeby źle od­po­wie­dzieć na każde pytanie? Do­piero zimą można po­wie­dzieć, które drze­wa są nap­rawdę zielo­ne. Do­piero kiedy wieją prze­ciw­ne wiat­ry, można po­wie­dzieć, czy człowiek al­bo kraj jest od­ważny i nieugięty.Ból nadmiernej miłości przewyższa niekiedy radość kochania... i można zapamiętać się w cierpieniu, jak niekiedy ludzie zapamiętują się w szczęściu.