Tyl­ko w so­bie sam każdy no­si swój skarb i tam źródło znaj­du­je natchnienia.


tyl­ko-w so­bie-sam-każdy-no­-swój-skarb-i tam-źródło-znaj­­-natchnienia
sokratestyl­kow so­biesamkażdyno­siswójskarbi tamźródłoznaj­du­jenatchnieniatyl­ko w so­biew so­bie samsam każdykażdy no­sino­si swójswój skarbskarb i tami tam źródłoźródło znaj­du­jeznaj­du­je natchnieniatyl­ko w so­bie samw so­bie sam każdysam każdy no­sikażdy no­si swójno­si swój skarbswój skarb i tamskarb i tam źródłoi tam źródło znaj­du­jeźródło znaj­du­je natchnieniatyl­ko w so­bie sam każdyw so­bie sam każdy no­sisam każdy no­si swójkażdy no­si swój skarbno­si swój skarb i tamswój skarb i tam źródłoskarb i tam źródło znaj­du­jei tam źródło znaj­du­je natchnieniatyl­ko w so­bie sam każdy no­siw so­bie sam każdy no­si swójsam każdy no­si swój skarbkażdy no­si swój skarb i tamno­si swój skarb i tam źródłoswój skarb i tam źródło znaj­du­jeskarb i tam źródło znaj­du­je natchnienia

Nie zapomnij jednak, że twoje serce jest tam, gdzie ukryłeś Twój skarb. I musisz ten skarb odnaleźć, by mogło nabrać prawdziwego sensu wszystko, co do tej pory odkryłeś na twej drodze.Życie umy­ka zbyt szyb­ko, a po­tem zni­ka we mgle. Życie to dar, więc da­ruj so­bie ciągłe narze­kanie. Życie to skarb, więc zas­karb so­bie sym­pa­tię wśród ludzi na Two­jej drodze. Życie to sens sam w so­bie, więc nie pleć bez sen­su, że ciągle szu­kasz w nim sensu.Każdy z nas ma gdzieś tam... swój ka­wałek nieba na ziemi.Żyję we włas­nym małym świecie. Mają do niego wstęp tyl­ko naj­bliżsi przyjaciele. Dob­rze jest nam tam, bo jes­teśmy razem Ta­ki świat to is­tny skarb.W je­go ra­mionach jest mój dom. To tam znaj­duję swój czuły kąt. On... Za­pala serce, Ga­si smutki... A je­go wzrok jest ta­ki cieplutki. Jest w moim sercu (Szczerze się przyznam). W je­go ra­mionach jest mo­ja ojczyzna.Dlacze­go ta op­cja mi mówi bym tek­st swój edytowała jak ja prze­cie nie Edyta je­no Ma­tyl­da mała? Ja to bym wo­lała swój wier­szyk so­bie wymatyldować za­pew­ne tak sa­mo jak Zośka wo­lałaby wyzośkować...