Ubodzy ludzie mając tak niewiele dzielą się tym co mają za to bo­gacz na­wet wo­de z kra­nu bedzie skąpić 


ubodzy-ludzie-mając-tak-niewiele-dzielą ę-tym-co mają-za to bo­gacz-na­wet-wo­de-z kra­nu-bedzie-skąpić 
ciarkaubodzyludziemająctakniewieledzielą siętymco mająza to bo­gaczna­wetwo­dez kra­nubedzieskąpić ubodzy ludzieludzie mającmając taktak niewieleniewiele dzielą siędzielą się tymtym co mająco mają za to bo­gaczza to bo­gacz na­wetna­wet wo­dewo­de z kra­nuz kra­nu bedziebedzie skąpić ubodzy ludzie mającludzie mając takmając tak niewieletak niewiele dzielą sięniewiele dzielą się tymdzielą się tym co majątym co mają za to bo­gaczco mają za to bo­gacz na­wetza to bo­gacz na­wet wo­dena­wet wo­de z kra­nuwo­de z kra­nu bedziez kra­nu bedzie skąpić ubodzy ludzie mając takludzie mając tak niewielemając tak niewiele dzielą siętak niewiele dzielą się tymniewiele dzielą się tym co majądzielą się tym co mają za to bo­gacztym co mają za to bo­gacz na­wetco mają za to bo­gacz na­wet wo­deza to bo­gacz na­wet wo­de z kra­nuna­wet wo­de z kra­nu bedziewo­de z kra­nu bedzie skąpić ubodzy ludzie mając tak niewieleludzie mając tak niewiele dzielą sięmając tak niewiele dzielą się tymtak niewiele dzielą się tym co mająniewiele dzielą się tym co mają za to bo­gaczdzielą się tym co mają za to bo­gacz na­wettym co mają za to bo­gacz na­wet wo­deco mają za to bo­gacz na­wet wo­de z kra­nuza to bo­gacz na­wet wo­de z kra­nu bedziena­wet wo­de z kra­nu bedzie skąpić 

Dzielą Nas ludzie! Dzielą Nas opi­nie! Dzielą Nas emoc­je!Dzielą Nas uczu­cia! Dzielą Nas spoj­rze­nia! Dzieli Nas wstyd! Dzieli Nas zbyt wiele...Jeszcze nigdy w dziejach wielu nie mówiło wiele do wielu, mając do powiedzenia tak niewiele.Na pozór ob­cy so­bie ludzie, których dzielą set­ki ki­lometrów pot­ra­fią zna­leźć wspólny język i te­maty do rozmów, szyb­ciej niż ludzie, których dzielą je­dynie blo­ki i klat­ki schodowe.Ko­ty mają spo­soby by być tu od zaw­sze, na­wet jeśli do­piero co się po­jawiły. Po­ruszają się we włas­nym, oso­bis­tym ryt­mie cza­su. Zacho­wują się tak, jak­by ludzki świat był tym, w którym aku­rat przy­pad­kiem się zat­rzy­mały w drodze do cze­goś, być może o wiele ciekawszego.