Usłysz no­cy łzę w tęskno­cie żałosną. Stwórz antidotum. z se­rii: Ko­leb­ka wspomnień.


usłysz-no­cy-łzę-w-tęskno­cie-żałosną-stwórz-antidotum-z-se­rii-ko­leb­ka-wspomnień
papużkausłyszno­cyłzętęskno­cieżałosnąstwórzantidotumse­riiko­leb­kawspomnieńusłysz no­cyno­cy łzęw tęskno­cietęskno­cie żałosnąstwórz antidotumz se­riiko­leb­ka wspomnieńusłysz no­cy łzęno­cy łzę włzę w tęskno­ciew tęskno­cie żałosnąusłysz no­cy łzę wno­cy łzę w tęskno­ciełzę w tęskno­cie żałosnąusłysz no­cy łzę w tęskno­cieno­cy łzę w tęskno­cie żałosną

Przez ciepłą szybę duch widzi łza­we krzyże. Po­wiedz gdzie jesteś(?) Z se­rii: Ko­leb­ka wspomnień.Jes­tem wra­kiem człowieka za­topionym na sa­me dno Nies­po­koj­ne­go Oceanu Tęskno­ty i Wspomnień...Tęskno­ta, tęskno­ta... Uczu­cie naj­bar­dziej niewy­powie­dziane, stan próżny wsze­lakiej ul­gi, ucisk ser­ca ciągły i jednostajny.os­tatniej nocy kołyszę w splo­cie wspomnień oczekiwanie Od­kry­wam żałosną prawdę, że niektórzy ludzie rodzą się, a po­tem przechodzą przez cudze życie niekiedy je­dynie po to, aby in­nym ułat­wić od­kry­cie ja­kiejś gorzkiej wie­dzy o so­bie lub nie­rzad­ko zu­pełnie nieświado­mie pomóc im przetrwać.Im większe w człowieku wewnętrzne roz­bi­cie, poczu­cie włas­nej słabości, niepew­ności i lęk, tym większa tęskno­ta za czymś, co go z pow­ro­tem sca­li, da pew­ność i wiarę w siebie.