Uważam za szczęśliwego tego, który szczęście swoje zawdzięcza naturze, ale podziwiam i szanuję tego, który szczęście stworzył sobie sam, który stworzył je silną wolą i energią.


uważam-za-szczęśliwego-tego-który-szczęście-swoje-zawdzięcza-naturze-ale-podziwiam-i-szanuję-tego-który-szczęście-stworzył-sobie-sam
anonimuważamzaszczęśliwegotegoktóryszczęścieswojezawdzięczanaturzealepodziwiamszanujęstworzyłsobiesamsilnąwoląenergiąuważam zaza szczęśliwegoszczęśliwego tegoktóry szczęścieszczęście swojeswoje zawdzięczazawdzięcza naturzeale podziwiampodziwiam ii szanujęszanuję tegoktóry szczęścieszczęście stworzyłstworzył sobiesobie samktóry stworzyłstworzył jeje silnąsilną woląwolą ii energiąuważam za szczęśliwegoza szczęśliwego tegoktóry szczęście swojeszczęście swoje zawdzięczaswoje zawdzięcza naturzeale podziwiam ipodziwiam i szanujęi szanuję tegoktóry szczęście stworzyłszczęście stworzył sobiestworzył sobie samktóry stworzył jestworzył je silnąje silną woląsilną wolą iwolą i energią

Poczytuję za szczęśliwego tego, który szczęście swoje zawdzięcza naturze, ale podziwiam i szanuję tego, który szczęście swoje stworzył sobie sam.Ku­puje­my szczęście, dla­tego nig­dy go nie poczu­jemy... Szczęście bo­wiem jest sa­mym ruchem który wkłada­my w je­go osiągnięcie.Piękno świeci jaśniej w sercu tego, który za nim tęskni, niż w oczach tego, który je widzi.Biada temu, kto w imię tego, który może się bez niego obejść, opuszcza tego, który go potrzebuje!Bóg stworzył przestrzeń kosmiczną, ale co z samym Bogiem? Czy on stworzył się sam, z niczego?Nieograniczone posłuszeństwo wymaga ciemnoty u tego, który słucha, wymaga jej nawet u tego, który rozkazuje. Nie ma on roztrząsać, wątpić, rozumować, ma jeno chcieć.