W miarę jak się starze­jemy, od­kry­wamy, że naj­rzad­sza jest od­wa­ga myślenia.


w miarę-jak ę-starze­jemy-od­kry­wamy-że naj­rzad­sza-jest od­wa­ga-myślenia
anatol france (françois anatole thibault)w miaręjak sięstarze­jemyod­kry­wamyże naj­rzad­szajest od­wa­gamyśleniaw miarę jak sięjak się starze­jemyże naj­rzad­sza jest od­wa­gajest od­wa­ga myśleniaw miarę jak się starze­jemyże naj­rzad­sza jest od­wa­ga myślenia

Rzad­ko szczęście od­czu­wamy wte­dy, kiedy jest naszym udziałem. Do­piero gdy prze­minie, spogląda­my wstecz i nag­le poj­mu­jemy - niekiedy ze zdu­mieniem - jak bar­dzo by­liśmy szczęśliwi.War­tym poz­na­nia jest ten człowiek, które­go im bliżej poz­na­jemy, tym bar­dziej od­kry­wamy jak wciąż go jeszcze mało znamy.Stop­niowo, w miarę upływu cza­su, od­kry­wamy w sa­mym so­bie co­raz trud­niej­sze­go przeciwnika. Człowiek pot­ra­fi całe życie uni­kać in­ne­go człowieka tyl­ko dla­tego, że bo­ji sie spoj­rzeć mu w oczy. Wciąż uk­ry­wamy się przed in­ny­mi ludzmi, kry­jemy sek­re­ty, myśli, uczu­cia... Ale dlacze­go? Cze­mu nie możemy pop­rostu wyk­rzyczeć świetu w twarz, te­go co tkwi nam głębo­ko w sercu? Podziel­my się myśla­mi, a na­pew­no poczu­jemy sie lepiej.W miarę jak się starzejemy, odkrywamy, że najrzadsza jest odwaga myślenia.Te naj­pros­tsze praw­dy zaw­sze od­kry­wamy na końcu.