Właściwie to nawet trochę żałuję, że udałem się jakoś taki, że dużo wiem, i prawie wszystko przemyślałem. Co z tego mam? Nic. Tylko zniechęcenie.


właściwie-to-nawet-trochę-żałuję-że-udałem-ę-jakoś-taki-że-żo-wiem-i-prawie-wszystko-przemyśłem-co-z-tego-mam-nic-tylko-zniechęcenie
tadeusz konwickiwłaściwietonawettrochężałujężeudałemsięjakośtakidużowiemprawiewszystkoprzemyślałemcotegomamnictylkozniechęcenienawet trochętrochę żałujęże udałemudałem sięsię jakośjakoś takiże dużodużo wiemi prawieprawie wszystkowszystko przemyślałemco zz tegotego mamtylko zniechęceniewłaściwie to nawetnawet trochę żałujęże udałem sięudałem się jakośsię jakoś takiże dużo wiemi prawie wszystkoprawie wszystko przemyślałemco z tegoz tego mamwłaściwie to nawet trochęże udałem się jakośudałem się jakoś takii prawie wszystko przemyślałemco z tego mamwłaściwie to nawet trochę żałujęże udałem się jakoś taki

Żałuję, że nie zdążyłam go pożeg­nać. Żałuję, że byłam na ty­le pew­na siebie, aby sądzić, że jeszcze mam czas. Te­raz wiem, że te­go cza­su nie ma nigdy.Zbyt wielu ludzi wdrapuje się teraz na krzyż tylko po to, żeby ich można było widzieć z większej odległości, nawet jeśli w tym celu trzeba trochę podeptać Tego, który znajduje się na krzyżu od tak dawna.Cza­sem mówię coś ludziom, żeby ochro­nić ich przed ośmie­sze­niem, roz­cza­rowa­niem? Sa­ma nie wiem. Wiem jed­nak, że często później te­go żałuję. Mnie nikt nie usiłuje ochro­nić... nigdy.Jeżeli mam pi­sać i to mam pi­sać dob­rze i grun­townie, to muszę wątpić, że in­ni wiedzą to co ja wiem, a przy­naj­mniej wiedzą to tak, jak ja wiem. Tyl­ko dla­tego dzielę się tą wiedzą. Ale za­razem zakładam, że oni to wie­dzieć po­win­ni, i że mogą to wiedzieć.Wiem, że jestem ładna, ale mam za krótkie nogi, za duże stopy i dłonie oraz za szerokie biodra. Mam też dużo podbródków i w ogóle jestem za gruba.Wzbogacić się można, nie dodając nic do tego, co się ma, ale ujmując dużo z tego, czego się potrzebuje.