W głębi ducha zawsze się pozostaje kimś bardzo młodym. Moi sędziwi przyjaciele zwierzyli mi się, że czasem odczuwają swe własne ciało i twarze jak przebranie.


w-głębi-ducha-zawsze-ę-pozostaje-kimś-bardzo-młodym-moi-sędziwi-przyjaciele-zwierzyli-mi-ę-że-czasem-odczuwają-swe-własne-ciało-i-twarze
jeanne moreaugłębiduchazawszesiępozostajekimśbardzomłodymmoisędziwiprzyjacielezwierzylimisiężeczasemodczuwająswewłasneciałotwarzejakprzebraniew głębigłębi duchaducha zawszezawsze sięsię pozostajepozostaje kimśkimś bardzobardzo młodymmoi sędziwisędziwi przyjacieleprzyjaciele zwierzylizwierzyli mimi sięże czasemczasem odczuwająodczuwają sweswe własnewłasne ciałociało ii twarzetwarze jakjak przebraniew głębi duchagłębi ducha zawszeducha zawsze sięzawsze się pozostajesię pozostaje kimśpozostaje kimś bardzokimś bardzo młodymmoi sędziwi przyjacielesędziwi przyjaciele zwierzyliprzyjaciele zwierzyli mizwierzyli mi sięże czasem odczuwajączasem odczuwają sweodczuwają swe własneswe własne ciałowłasne ciało iciało i twarzei twarze jaktwarze jak przebranie

Pozostaje się młodym tylko wówczas, jeżeli było się młodym kiedykolwiek.Trzeba bardzo dużo czasu aby stać się młodym.Twórczość bywa rekompensatą, choć czasem bardzo utajoną, z bardzo skrywanych braków i utrat płynącą jak z podziemnego źródła...Każdy może stać się młodym, ale musi się w tym przez bardzo wiele lat zaprawiać.Duch ludzki, podobnie jak ciało, często nadmiernie tyje i niedomaga jedynie z racji zbyt wielkich wygód i, podobnie jak ciało, bywa skutecznie leczony środkami, które są bardzo przykre i niesmaczne.Kiedy żywą całość charakteru wtłacza się dla celów analizy w system, nie pozostaje nic innego, jak zrywać czasem nici, by nici nawiązywać.