Wiele w życiu mu­simy. Ale nie mu­simy czy­nić zła. A jeśli ja­kaś siła, ja­kiś strach, zmusza nas do czy­nienia zła, to nie zmu­si nas do te­go, byśmy te­go zła chcieli. Tym bar­dziej nie zmu­si nas do te­go, abyśmy trwa­li w tym chce­niu. W każdej chwi­li możemy wznieść się po­nad siebie i zacząć wszys­tko od nowa.


wiele-w życiu-mu­simy-ale nie mu­simy-czy­ć-zła-a śli-ja­kaś-ła-ja­kiś-strach-zmusza-nas-do czy­nienia-zła-to nie zmu­-nas
józef stanisław tischnerwielew życiumu­simyale nie mu­simyczy­nićzłaa jeślija­kaśsiłaja­kiśstrachzmuszanasdo czy­nieniazłato nie zmu­sido te­gobyśmyte­gozłachcielitym bar­dziejnie zmu­siabyśmytrwa­liw tymchce­niuw każdejchwi­limożemywznieść siępo­nadsiebiei zacząćwszys­tkood nowawiele w życiuw życiu mu­simyale nie mu­simy czy­nićczy­nić złaa jeśli ja­kaśja­kaś siłaja­kiś strachzmusza nasnas do czy­nieniado czy­nienia złato nie zmu­si nasnas do te­gobyśmy te­gote­go złazła chcielitym bar­dziej nie zmu­sinie zmu­si nasnas do te­goabyśmy trwa­litrwa­li w tymw tym chce­niuw każdej chwi­lichwi­li możemymożemy wznieść sięwznieść się po­nadpo­nad siebiesiebie i zacząći zacząć wszys­tkowszys­tko od nowawiele w życiu mu­simyale nie mu­simy czy­nić złaa jeśli ja­kaś siłazmusza nas do czy­nienianas do czy­nienia złato nie zmu­si nas do te­gobyśmy te­go złate­go zła chcielitym bar­dziej nie zmu­si nasnie zmu­si nas do te­goabyśmy trwa­li w tymtrwa­li w tym chce­niuw każdej chwi­li możemychwi­li możemy wznieść sięmożemy wznieść się po­nadwznieść się po­nad siebiepo­nad siebie i zacząćsiebie i zacząć wszys­tkoi zacząć wszys­tko od nowa

Im więcej w człowieku zła, tym bar­dziej mu­simy go kochać.Czy po­win­niśmy pod­da­wać się im­pulsom na­kazującym nam ra­nić bądź za­bijać każde­go, kto wzbudzi nasz gniew, brać wszys­tko, co zechce­my, od słab­szych i lek­ce­ważyć od­czu­cia in­nych? Stworzo­no nas niedos­ko­nałymi. Mu­simy strzec się naszych wad, inaczej nas zniszczą.Mog­li­byśmy być szczęśli­wi gdy­byśmy tyl­ko chcieli, gdy­by za­miast użalać się że pa­da wyjść na spa­cer w deszczu, pa­miętasz? nie było dla nas żad­nych gra­nic, świat był piękny, wszys­tko ta­kie pros­te. Cie­szy­liśmy się z każdej spędzo­nej ra­zem chwi­li... A dziś? Dziś nic nie ro­bimy spon­ta­nicznie, jes­teśmy więźniami włas­nych ograniczeń.W każdej chwili możemy wznieść się ponad siebie i zacząć wszystko od nowa.Chcąc zmu­sić ludzi, aby dob­rze o nas mówi­li, je­dyny to sposób - czy­nić dobrze.Za miłość nie przep­raszaj mnie, lecz za czy­ny, słowa, które w sta­nie byłeś zro­bić bym zmieniła zdanie. Do miłości nie da się zmu­sić - tym bar­dziej tej na zawsze.