Wielki człowiek jest wielki nawet w dolinie. Mały jest mały nawet na szczycie góry.


wielki-człowiek-jest-wielki-nawet-w-dolinie-mały-jest-ły-nawet-na-szczycie-góry
anonimwielkiczłowiekjestwielkinawetdoliniemałymałynaszczyciegórywielki człowiekczłowiek jestjest wielkiwielki nawetnawet ww doliniemały jestjest małymały nawetnawet nana szczycieszczycie górywielki człowiek jestczłowiek jest wielkijest wielki nawetwielki nawet wnawet w doliniemały jest małyjest mały nawetmały nawet nanawet na szczyciena szczycie górywielki człowiek jest wielkiczłowiek jest wielki nawetjest wielki nawet wwielki nawet w doliniemały jest mały nawetjest mały nawet namały nawet na szczycienawet na szczycie górywielki człowiek jest wielki nawetczłowiek jest wielki nawet wjest wielki nawet w doliniemały jest mały nawet najest mały nawet na szczyciemały nawet na szczycie góry

Mały jest, kogo wielki los niszczy; kogo niszczy mały los, ten może być wielki.Mały jest, ko­go wiel­ki los niszczy; ko­go niszczy mały los, ten może być wielki.Mały człowiek rośnie, gdy zrozumie małość. Wielki człowiek maleje, gdy zapatrzy się w swoją wielkość.Człowiek prawdziwie wielki jest tak wielki, że musi się ugiąć przechodząc przez bramę śmierci.Człowiek staje się taki mały jak pożądanie, które nim zawładnęło, i taki wielki, jak jego aspiracje.Człowiek dopiero wtedy jest szczęśliwy, gdy może służyć, a nie wtedy, gdy musi władać. Władza imponuje tylko małym ludziom, którzy jej pragną, by nadrobić swoją małość. Człowiek naprawdę wielki, nawet gdy włada, jest sługą.