Wios­na to nadzieja kwitnąca, która budzi wszys­tkich z le­tar­gu zi­mowe­go. Wy­syła pro­mienie słoneczne, aby ludzi roz­po­godzić i op­ty­mizm wlać w serca.


wios­na-to nadzieja-kwitnąca-która-budzi-wszys­tkich-z ­tar­gu-zi­mowe­go-wy­syła pro­mienie-słoneczne-aby ludzi-roz­po­godzić
elizabettawios­nato nadziejakwitnącaktórabudziwszys­tkichz le­tar­guzi­mowe­gowy­syła pro­mieniesłoneczneaby ludziroz­po­godzići op­ty­mizmwlaćw sercawios­na to nadziejato nadzieja kwitnącaktóra budzibudzi wszys­tkichwszys­tkich z le­tar­guz le­tar­gu zi­mowe­gowy­syła pro­mienie słoneczneaby ludzi roz­po­godzićroz­po­godzić i op­ty­mizmi op­ty­mizm wlaćwlać w sercawios­na to nadzieja kwitnącaktóra budzi wszys­tkichbudzi wszys­tkich z le­tar­guwszys­tkich z le­tar­gu zi­mowe­goaby ludzi roz­po­godzić i op­ty­mizmroz­po­godzić i op­ty­mizm wlaći op­ty­mizm wlać w serca

`To spoj­rze­nie, które przyćmiewa wszys­tkie in­ne. Jest cza­rujące, pełne blas­ku, i miłości. Oczy pochłaniające wszys­tkie słoneczne pro­mienie, i mi­liony gwiazd.Nadzieja jest od­wie­czną wszys­tkich ludzi pias­tunką: kołysze nas be­zus­tannie i smut­ki nasze usypia.Naj­silniej­sza nić, ze wszys­tkich, która trzy­ma ludzi ra­zem ze sobą to miłość...mroźno-szkliste oczy roz­grza­ne uczuciem przy mo­jej zmarzniętej twarzy zim­ne serca płonące nadzieją pod którą topnieją oszro­nione końcówki kaszta­nowych włosów odszedłeś szor­stkie dłonie przeszu­kują tłum aby napotkać Two­je najmilsze ramiona z ciepłej wełny plotę szal by za­nurzyć się by przetrwać Aby wszys­tkich nau­czyć mówienia praw­dy, trze­ba by wszys­tkich przyz­wyczaić do słucha­nia praw­dy - także o sobie.Jak tu sa­memu się cie­szyć z tej pięknej wios­ny?!, kiedy nie dla wszys­tkich ona taka?...