Wszak wiemy, że kłam­stwo zmie­rza ku zniszczeniu, że życie jest zbyt krótkie na niena­wiść i ho­dującą się w nas zgni­liznę duszy. Pa­mięta­my o niezłom­nych uzur­pa­torach miłości O wie­rze i oddaniu. Przy­pomi­nają nam, że cudzołóstwo zaw­sze zos­ta­je ukarane a niewiara, zos­ta­nie i tak osądzona. Wszak człowiek podąża i tak ścieżką zniszczenia, ob­darcia z szat człowieczeństwa, tro­pem nad­chodzącej ludzkości.


wszak-wiemy-że kłam­stwo-zmie­rza-ku zniszczeniu-że-życie-jest zbyt-krótkie-na niena­wiść-i ho­dującą ę-w nas-zgni­liznę-duszy
agoraawszakwiemyże kłam­stwozmie­rzaku zniszczeniużeżyciejest zbytkrótkiena niena­wiśći ho­dującą sięw naszgni­liznęduszypa­mięta­myo niezłom­nychuzur­pa­torachmiłościwie­rzei oddaniuprzy­pomi­nająnamże cudzołóstwozaw­szezos­ta­jeukaraneniewiarazos­ta­niei takosądzonaczłowiekpodążaścieżkązniszczeniaob­darciaz szatczłowieczeństwatro­pemnad­chodzącejludzkościwszak wiemyże kłam­stwo zmie­rzazmie­rza ku zniszczeniuże życieżycie jest zbytjest zbyt krótkiekrótkie na niena­wiśćna niena­wiść i ho­dującą sięi ho­dującą się w nasw nas zgni­liznęzgni­liznę duszypa­mięta­my o niezłom­nycho niezłom­nych uzur­pa­torachuzur­pa­torach miłościmiłości oo wie­rzewie­rze i oddaniuprzy­pomi­nają namże cudzołóstwo zaw­szezaw­sze zos­ta­jezos­ta­je ukaranezos­ta­nie i taki tak osądzonawszak człowiekczłowiek podążapodąża i taki tak ścieżkąścieżką zniszczeniaob­darcia z szatz szat człowieczeństwatro­pem nad­chodzącejnad­chodzącej ludzkościże kłam­stwo zmie­rza ku zniszczeniuże życie jest zbytżycie jest zbyt krótkiejest zbyt krótkie na niena­wiśćkrótkie na niena­wiść i ho­dującą sięna niena­wiść i ho­dującą się w nasi ho­dującą się w nas zgni­liznęw nas zgni­liznę duszypa­mięta­my o niezłom­nych uzur­pa­toracho niezłom­nych uzur­pa­torach miłościuzur­pa­torach miłości omiłości o wie­rzeo wie­rze i oddaniuże cudzołóstwo zaw­sze zos­ta­jezaw­sze zos­ta­je ukaraneukarane a niewiarazos­ta­nie i tak osądzonawszak człowiek podążaczłowiek podąża i takpodąża i tak ścieżkąi tak ścieżką zniszczeniaob­darcia z szat człowieczeństwatro­pem nad­chodzącej ludzkości

Do pu­dełeczka scho­waj mo­je łzy. Łzy bólu, tros­ki i cier­pienia. Kryształowe małe łzy, prze­lane sa­mot­ny­mi wie­czo­rami. W złotym pu­dełeczku umieść te łzy, niech Ci przy­pomi­nają ile wy­cier­piałam. Te łzy nie zni­kają - one po­zos­tają, tak jak ból, który na zaw­sze zos­ta­wił ślad w moim ser­cu .. Tak łzy - pa­miątka mo­jego cierpienia.Pe­wien mudżahe­din po­wie­dział mi kiedyś, że przez­nacze­nie da­je nam w życiu trzech nau­czy­cieli, trzech przy­jaciół, trzech wrogów i trzy wiel­kie miłości. Ta dwu­nas­tka jest jed­nak zaw­sze zak­ry­ta, tak że nie wiemy, kto jest kim, dopóki ich nie po­kocha­my, nie zos­ta­wimy lub nie pokonamy.Ale nie za­pom­nij o jed­nym: to, co za­pomi­na się z miłości, pa­mięta się później z niena­wiści, tak dob­rze, tak dobrze! ****** *** KŁAM­STWO, cho­ciażby nie wiem jak ko­lo­ro­wo ub­ra­ne i tak zaw­sze zos­ta­nie TYL­KO KŁAMSTWEM... ****** *** Kochać, To znaczy niena­widzić złego. Nienawidzić, To znaczy kochać dobrego. Żyć, To znaczy mieć świado­mość o śmierci. Umierać, To znaczy cie­szyć się życiem. Jeśli człowiek wie o: Śmier­ci, życiu, miłości i nienawiści. To wie również że: Miłości przy­nosi ból. Niena­wiść przy­nosi gniew. Życie przy­nosi cierpienie. Śmierć przy­nosi pustkę. Sko­ro ma­my tak ok­rutne odczucia, To może le­piej nie czuć? Może le­piej za­bić uczucia, I stać się pustą sko­rupą bez dna.Kłam­stwo by­wa wszak marze­niem złapa­nym na gorącym uczynku.