Wszelka miłość na ziemi rodzi się, żyje i umiera lub wzbija do nieśmiertelności wedle tych samych praw.


wszelka-miłość-na-ziemi-rodzi-ę-żyje-i-umiera-lub-wzbija-do-nieśmiertelnoś-wedle-tych-samych-praw
stendhalwszelkamiłośćnaziemirodzisiężyjeumieralubwzbijadonieśmiertelnościwedletychsamychprawwszelka miłośćmiłość nana ziemiziemi rodzirodzi siężyje ii umieraumiera lublub wzbijawzbija dodo nieśmiertelnościnieśmiertelności wedlewedle tychtych samychsamych prawwszelka miłość namiłość na ziemina ziemi rodziziemi rodzi siężyje i umierai umiera lubumiera lub wzbijalub wzbija dowzbija do nieśmiertelnoścido nieśmiertelności wedlenieśmiertelności wedle tychwedle tych samychtych samych prawwszelka miłość na ziemimiłość na ziemi rodzina ziemi rodzi siężyje i umiera lubi umiera lub wzbijaumiera lub wzbija dolub wzbija do nieśmiertelnościwzbija do nieśmiertelności wedledo nieśmiertelności wedle tychnieśmiertelności wedle tych samychwedle tych samych prawwszelka miłość na ziemi rodzimiłość na ziemi rodzi siężyje i umiera lub wzbijai umiera lub wzbija doumiera lub wzbija do nieśmiertelnościlub wzbija do nieśmiertelności wedlewzbija do nieśmiertelności wedle tychdo nieśmiertelności wedle tych samychnieśmiertelności wedle tych samych praw

Żyje­my bo­wiem w epo­ce straszli­wej, ja­kiej dotąd nie znała his­to­ria ludzkości, a tak za­mas­ko­wanej pew­ny­mi ideami, że człowiek dzi­siej­szy nie zna siebie, w kłam­stwie się rodzi, żyje i umiera i nie zna głębi swe­go upadku.Miłość rodzi się z nicze­go, a umiera ze wszystkiego.Miłość rodzi się z niczego, a umiera ze wszystkiego.Miłość Boga i miłość bliźniego to dwa skrzydła tych samych drzwi, które mogą się otwierać albo zamykać tylko razem.Świat nie sądzi czynów ludzkich wedle ich dobroci, ale wedle ich piękności; nie wedle tego, czy są sprawiedliwe, ale czy wielkie; nie wedle ich rozsądku, ale wedle ich nadzwyczajności.człowiek rodzi się przez całe życia, a umiera, je­dynie wte­dy gdy za­pom­ni, że wciąż się rodzi