Wszys­cy po­win­niśmy troszczyć się o przyszłość, bo w niej spędzi­my resztę życia.


wszys­cy-po­win­śmy-troszczyć ę-o przyszłość-bo w niej-spędzi­my-resztę-życia
charles ketteringwszys­cypo­win­niśmytroszczyć sięo przyszłośćbo w niejspędzi­myresztężyciawszys­cy po­win­niśmypo­win­niśmy troszczyć siętroszczyć się o przyszłośćbo w niej spędzi­myspędzi­my resztęresztę życiawszys­cy po­win­niśmy troszczyć siępo­win­niśmy troszczyć się o przyszłośćbo w niej spędzi­my resztęspędzi­my resztę życiawszys­cy po­win­niśmy troszczyć się o przyszłośćbo w niej spędzi­my resztę życia

Połowa naszych po­myłek po­lega na tym, że kieru­jemy się uczu­ciem, gdy po­win­niśmy myśleć. Dru­ga połowa, że ro­zumu­jemy, kiedy win­niśmy za­wie­rzyć uczuciu.(...) Je­den mo­ment, de­cydujący o całej reszcie. al­bo uda im się poskładać na no­wo i ura­tują szczęśliwą przyszłość, al­bo już na zaw­sze od­dalą się, by przez resztę życia tęsknić i żałować. Al­bo, albo. JE­DEN MO­MENT, JED­NA SZANSA. Przyszłość pod zna­kiem zapytania. (...) Nig­dy nie po­win­niśmy się wstydzić przeszłości. To ona nas kształtu­je.. to dzięki niej jes­teśmy ja­cy jesteśmy... To ona jest tym co było, jest i będzie...Ziemia jest Matką wszys­tkich ludzi i wszys­cy ludzie po­win­ni mieć do niej ta­kie sa­me prawa.Kochanie Po­win­niśmy to zro­bić zu­pełnie odwrotnie Powoli Po­win­niśmy pozwolić Przyjść te­mu jak wiel­kiej fali Utonąć god­nie i po czub­ki palców Nie tak, nie tak Kochanie Burzo letnia Huraganie Zak­rztu­siłam się nami Zbyt szybko Poz­nałam smak two­jej skóry Zapach Zbyt późno Przejrzałam Ko­lor duszy Miłość Sie­działa jeszcze w pociągu Nie zdążyła na czas Przybiegła Zdyszana Nie było już nas Namiętność Zapłonęła I zgasła Dzięki tobie Kocham i nie kocham te­go miasta Je­dyną rzeczą ja­kiej po­win­nismy się bać jest sam strach.