Wyjdę na przes­tworza prze­cudow­ny stworzę wiersz! 


wyjdę-na przes­tworza-prze­cudow­ny-stworzę-wiersz 
edward stachurawyjdęna przes­tworzaprze­cudow­nystworzęwiersz wyjdę na przes­tworzana przes­tworza prze­cudow­nyprze­cudow­ny stworzęwyjdę na przes­tworza prze­cudow­nyna przes­tworza prze­cudow­ny stworzęwyjdę na przes­tworza prze­cudow­ny stworzę

Tra­gedią wielu ludzi jest prze­kona­nie, że są stworze­ni do rzeczy wiel­kich, pod­czas gdy z trud­nością ro­bią rzeczy małe. -Ryszard Bukowski
tra­gedią-wielu-ludzi-jest prze­kona­nie-że są stworze­-do rzeczy-wiel­kich-pod­czas-gdy-z trud­nośą-ro­bią-rzeczy-łe
Czy tak jes­teśmy stworze­ni, iż śmierć mu­simy przyj­mo­wać w codzien­nych małych daw­kach, gdyż w prze­ciw­nym ra­zie życie stałoby się nieznośne?  -W » Virginia Woolf » Orlando
czy-tak-jes­teśmy-stworze­-iż śmierć-mu­simy-przyj­mo­wać-w codzien­nych-łych-daw­kach-gdyż-w prze­ciw­nym-ra­zie-życie
Które­goś dnia rzucę to wszys­tko i wyjdę ra­no ni­by po chleb. -Ryszard Riedel
które­goś-dnia-rzucę-to wszys­tko-i wyjdę-ra­no-­by-po chleb