Zasada demokracji psuje się nie tylko wówczas, kiedy znika duch równości, ale i wówczas, kiedy się rozpleni duch nadmiernej równości i kiedy każdy chce być równy tym, których wybrał sobie, by mu rozkazywali.


zasada-demokracji-psuje-ę-nie-tylko-wówczas-kiedy-znika-duch-równoś-ale-i-wówczas-kiedy-ę-rozpleni-duch-nadmiernej-równoś-i-kiedy-każdy-chce
montesquieuzasadademokracjipsujesięnietylkowówczaskiedyznikaduchrównościalerozpleninadmiernejrównościkażdychcebyćrównytymktórychwybrałsobiebymurozkazywalizasada demokracjidemokracji psujepsuje sięsię nienie tylkotylko wówczaskiedy znikaznika duchduch równościale ii wówczaskiedy sięsię rozplenirozpleni duchduch nadmiernejnadmiernej równościrówności ii kiedykiedy każdykażdy chcechce byćbyć równyrówny tymktórych wybrałwybrał sobieby mumu rozkazywalizasada demokracji psujedemokracji psuje siępsuje się niesię nie tylkonie tylko wówczaskiedy znika duchznika duch równościale i wówczaskiedy się rozplenisię rozpleni duchrozpleni duch nadmiernejduch nadmiernej równościnadmiernej równości irówności i kiedyi kiedy każdykiedy każdy chcekażdy chce byćchce być równybyć równy tymktórych wybrał sobieby mu rozkazywali

Człowiek tylko wówczas jest szczęśliwy, kiedy interesuje się tym, co tworzy.Mądrości dzieje się z upływem czasu krzywda większa niż głupocie. Nie od razu, kiedy mądrość jeszcze walczy o swoje miejsce - dopiero kiedy je zajmie, kiedy stanie się dla wszystkich przekonywająca, kiedy zacznie być powtarzana z ust do ust, z księgi do księgi, z pokolenia na pokolenie. Blednie wówczas biedactwo, wiotczeje, więdnie, zamienia się w banalną oczywistość, która nikogo ani ziębi ani grzeje.(...) Dok­torze... to ta ku... ha ha ha... nie mogę... Bo mi się przy­pom­niały nasze dys­pu­ty u... uczo­ne...fe­nome­ny... fi­lozo­fia...Upa­nisza­dy... gwiaz­dy...duch i niebiosa, a kiedy po­pat­rzę na kupę, to... nie mogę! — wy­buchnął zno­wu śmie­chem — Co za duch? Kim jest człowiek? Ku­pa! Ku­pa! Kupa! Nikogo nie interesuje nigdy to, co mówi reakcjonista. Ani wtedy, kiedy to mówi, bo wówczas wydaje się to absurdalne - ani po kilku latach, bo wówczas wydaje się to oczywiste.Naprawdę starym jest się wówczas, kiedy się to powie o sobie w towarzystwie, a nikt się nie śmieje i nie zaprzecza.Kiedy film zdobywa sukces, wówczas jest to interes, kiedy nie ma sukcesu - jest sztuką.