zbi­ta klep­sydra nie mogę się od­na­leźć wśród ziaren czasu 


zbi­-klep­sydra-nie-mogę ę-od­na­źć-wśród-ziaren-czasu 
arisazbi­taklep­sydraniemogę sięod­na­leźćwśródziarenczasu zbi­ta klep­sydraklep­sydra nienie mogę sięmogę się od­na­leźćod­na­leźć wśródwśród ziarenziaren czasu zbi­ta klep­sydra nieklep­sydra nie mogę sięnie mogę się od­na­leźćmogę się od­na­leźć wśródod­na­leźć wśród ziarenwśród ziaren czasu zbi­ta klep­sydra nie mogę sięklep­sydra nie mogę się od­na­leźćnie mogę się od­na­leźć wśródmogę się od­na­leźć wśród ziarenod­na­leźć wśród ziaren czasu zbi­ta klep­sydra nie mogę się od­na­leźćklep­sydra nie mogę się od­na­leźć wśródnie mogę się od­na­leźć wśród ziarenmogę się od­na­leźć wśród ziaren czasu 

Klep­sydrą ciała od­mie­rzam czas ty­kają wskazówki każdą minutą do­ceniam dotyk bijący na alarm wy­bijam czas szu­mią w głowie bąbelki szampana Po zbi­tej sol­niczce nie za­miata się cukru.Praw­dzi­wego przy­jaciela mogę zna­leźć je­dynie w moim chłopa­ku, bo gdzie wy mo­je ''kocha­ne'' przy­jaciółeczki jesteście...? nie jest prob­le­mem od­na­leźć miłość, lecz od­na­leźć w niej ukojenie.Zna­leźć piękno w naj­mniej­szym szczególe. Cie­szyć się drob­nos­tka­mi. Darzyć ludzi uśmie­chem. Po­daro­wać ko­muś ser­ce. I żyć wśród przy­jaciół. To naj­większe szczęście ja­kie można so­bie wyobrazić.