Zdrowy rozsądek, jest to rzecz ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, że jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.


zdrowy-rozsądek-jest-to-rzecz-ze-wszystkich-na-świecie-najlepiej-podzielona-każdy-bowiem-sądzi-że-jest-w-ą-tak-dobrze-zaopatrzony-iż-nawet
rene descarteszdrowyrozsądekjesttorzeczzewszystkichnaświecienajlepiejpodzielonakażdybowiemsądziżeniątakdobrzezaopatrzonynawetktórychwewszystkiminnymnajtrudniejzadowolićniezwyklipragnąćgowięcejniżposiadajązdrowy rozsądekrzecz zeze wszystkichwszystkich nana świecieświecie najlepiejnajlepiej podzielonakażdy bowiembowiem sądziże jestjest wnią taktak dobrzedobrze zaopatrzonyiż nawetnawet ciktórych wewe wszystkimwszystkim innyminnym najtrudniejnajtrudniej jestjest zadowolićnie zwyklizwykli pragnąćpragnąć gogo więcejniż posiadająjest to rzeczrzecz ze wszystkichze wszystkich nawszystkich na świeciena świecie najlepiejświecie najlepiej podzielonakażdy bowiem sądziże jest wjest w niąw nią taknią tak dobrzetak dobrze zaopatrzonyiż nawet ciktórych we wszystkimwe wszystkim innymwszystkim innym najtrudniejinnym najtrudniej jestnajtrudniej jest zadowolićnie zwykli pragnąćzwykli pragnąć gopragnąć go więcej

Rozsądek jest rzeczą naj­spra­wied­li­wiej roz­dzieloną na świecie: każdy bo­wiem mniema, iż jest weń tak dob­rze zaopat­rzo­ny, że na­wet ci, których naj­trud­niej za­dowo­lić w in­nych spra­wach, nie zwyk­li pożądać go więcej, niż go posiadają.Najtrudniej jest zadowolić wszystkich.Zdrowy rozsądek to rzecz, której każdy potrzebuje, mało kto posiada, a nikt nie wie, że mu brakuje.W pewnym sensie każdy człowiek skazany jest na samotność, przynajmniej do jakiegoś stopnia. Mogę być otoczony tłumem przyjaciół, a jednak są we mnie sprawy, których nie rozumie absolutnie nikt. Nikt nie potrafi dotrzeć do rdzenia duszy drugiego człowieka. I każdy człowiek posiada w swej duszy pewne zakątki, pewne rezerwaty, których nie przekroczy nawet najbliższy przyjaciel. Po prostu nie rozumie wszystkich moich spraw, a i ja nie umiem wszystkich spraw wypowiedzieć i wyjaśnić.Możemy powiedzieć o człowieku, że bywa częściej dobry niż zły, częściej mądry niż głupi, częściej energiczny niż apatyczny, i na odwrót; ale będzie nieprawdą, jeśli powiemy o jakimś człowieku, że jest dobry albo mądry, a o innym, że jest zły albo głupi. A my zawsze w ten sposób dzielimy ludzi. I to jest niesłuszne. Ludzie są jak rzeki: woda jest we wszystkich jednakowa, wszędzie ta sama, ale rzeka bywa wąska, szeroka, spokojna, czysta, zimna, mętna, ciepła. Tak samo bywa z ludźmi. Każdy człowiek ma w sobie zalążki wszystkich ludzkich cech; czasami ujawnia te, czasami znów inne; bywa nieraz zupełnie do siebie niepodobny, pozostając jednakże wciąż sobą.Już od dawna wiedziałem, że łatwo można oszaleć. Nietrudno. Nie myślałem jednak, że tak straszliwie łatwo. Z czasem zacząłem coraz lepiej się na tym znać. Tak, że teraz mogę postawić zagadkę: jaka jest najłatwiejsza rzecz na świecie? Oszaleć! I druga zagadka: jaka jest najtrudniejsza rzecz na świecie? Nie oszaleć! Tak więc i ja wniosłem mały [...]