Zdu­miewające, jak kap­ryśny pot­ra­fi być czas. Niecier­pli­wi się i pędzi, kiedy chciałbyś każdą chwilę zat­rzy­mać na zaw­sze, a roz­ciąga się złośli­wie, gdy nie po­zos­ta­je nic prócz czekania.


zdu­miewają-jak kap­ryśny-pot­ra­fi-być-czas-niecier­pli­wi ę-i pędzi-kiedy-chciałbyś-każdą-chwilę-zat­rzy­ć-na zaw­sze
maja lidia kossakowskazdu­miewającejak kap­ryśnypot­ra­fibyćczasniecier­pli­wi sięi pędzikiedychciałbyśkażdąchwilęzat­rzy­maćna zaw­szea roz­ciąga sięzłośli­wiegdynie po­zos­ta­jenicpróczczekaniajak kap­ryśny pot­ra­fipot­ra­fi byćbyć czasniecier­pli­wi się i pędzikiedy chciałbyśchciałbyś każdąkażdą chwilęchwilę zat­rzy­maćzat­rzy­mać na zaw­szea roz­ciąga się złośli­wiegdy nie po­zos­ta­jenie po­zos­ta­je nicnic próczprócz czekaniajak kap­ryśny pot­ra­fi byćpot­ra­fi być czaskiedy chciałbyś każdąchciałbyś każdą chwilękażdą chwilę zat­rzy­maćchwilę zat­rzy­mać na zaw­szegdy nie po­zos­ta­je nicnie po­zos­ta­je nic prócznic prócz czekania

A gdy­by czasem, Na chwilę czas zat­rzy­mać? Szczyp­ta spokoju.Długo myślałem jak zat­rzy­mać ten cho­ler­ny czas, który ciągle prześci­ga nas spo­ciłem się cały, wyrzu­ciłem zegary chwilę spokój miałem, nic nie ty­kało tik-tik zaklęcie czy roz­kaz?, prośba czy trik? wreszcie eure­ka, trze­ba mi sczeznąć w mig już muszka za szczer­binką go­ni ce­lu, strze­liłem pros­to w lus­tro „przyjacielu”.Tyl­ko miłość pot­ra­fi zat­rzy­mać czas.Ludzie szu­kają praw­dy. Kiedy sądzą, że ją od­na­leźli przes­tają szu­kać i na­wet im w głowie po­zos­ta­nie, że naj­bar­dziej zdu­miewające od­kry­cia po­zos­tały dla nich tajemnicą.Zaw­sze tak jest, kiedy się roz­paczli­wie za­kocha­my, praw­da? Roz­paczli­wie za­kocha­ni wy­myśla­my so­bie pos­ta­ci naszych par­tnerów, żądając od nich, by by­li ta­cy, ja­cy nam są pot­rzeb­ni, a po­tem załamu­jemy się, kiedy nie chcą od­gry­wać ro­li, jaką im przydzieliliśmy.człowiek w tłumie znika jak wszys­tko przemija roz­waża dob­re i gor­sze chwile prag­nie móc zat­rzy­mać co rozpłynęło w przestrzeń wdycha po­wiet­rze może połknie szczęście nie będzie wciąż pod prąd prze­ciśnie przez ucho igielne życiem mu­si uporać świado­my fi­niszu wyścigu by umierać nie było szkoda Krys­ty­na A.Sz. 07.05.2016r.