Ziar­no miłości zasieję, W Twoim ser­cu niepewnym, Będziemy je pielęgnować, Dzięki naszym dłonią splecionym. W moim ser­cu wy­rosła Miłość, Którą za­siałeś by mógł powstać, Ogród miłości Nas samych.


ziar­no-miłoś-zasieję-w-twoim-ser­cu-niepewnym-będziemy- pielęgnować-dzięki-naszym-dłonią-splecionym-w-moim-ser­cu-wy­rosła-miłość
angel des penseursziar­nomiłościzasiejętwoimser­cuniepewnymbędziemyje pielęgnowaćdziękinaszymdłoniąsplecionymmoimwy­rosłamiłośćktórąza­siałeśby mógłpowstaćogródnassamychziar­no miłościmiłości zasiejęw twoimtwoim ser­cuser­cu niepewnymbędziemy je pielęgnowaćdzięki naszymnaszym dłoniądłonią splecionymw moimmoim ser­cuser­cu wy­rosławy­rosła miłośćktórą za­siałeśza­siałeś by mógłby mógł powstaćogród miłościmiłości nasnas samychziar­no miłości zasiejęw twoim ser­cutwoim ser­cu niepewnymdzięki naszym dłoniąnaszym dłonią splecionymw moim ser­cumoim ser­cu wy­rosłaser­cu wy­rosła miłośćktórą za­siałeś by mógłza­siałeś by mógł powstaćogród miłości nasmiłości nas samych

Aby miłość trwała przez całe życie, trzeba ją pielęgnować starannie jak ogród.Jest nas wielu, ta­kich samych, łączy­my się w pary, dos­ko­nałe liczebnie. Gdy pot­rze­ba nas więcej, jes­teśmy co­raz lepsi w wyt­warza­niu fuzji, naszych na­gich ciał. Zmecha­nizo­wani technologią, pniemy się ku górze, szczy­tując obficie, we wszys­tkich kierunkach. Gdziekol­wiek pójdziemy, będziemy tam razem, nierozłączni jak pierwiastki, te­go sa­mego atomu. Miłości nie zaznamy, bo uczuć nie mamy, lecz wyt­rwa­my razem, by tworzyć historie. Potężne­go państwa, które się rozrasta, dzięki naszej woli i niez­wykłej płodności.Ser­ce jest słabe i zmien­ne, łak­nie tyl­ko miłości i nie ma nic gor­sze­go, niż uczy­nić je swoim mis­trzem. Mis­trzem mu­si być ro­zum, który śmieje się z lek­ko­myślności ser­ca, drwi z miłości ja­ko wyb­ry­ku na­tury niet­rwałego jak kwiat.Ser­ce bijąc dla ko­goś opo­wiada o miłości. Ser­ce bijąc za Oj­czyznę o wolności.Ale miłości będzie dosyć. Wszystka miłość zwraca się do miłości, która ją zrodziła. Nawet pamięć nie jest potrzebna dla miłości. Jest kraj żywych i kraj zmarłych, a mostem między nimi jest miłość. I tylko ona przetrwa, tylko ona ma znaczenie.I po­jawił się hu­ragan...Zer­wał mo­je Ser­ce w po­wiet­rze i por­wał da­leko. Nag­le...Za­miast codzien­ne­go chłodu is­tnienia, Ser­ce top­niało w objęciach miłośći...