Zro­bić ka­rierę - oto nauka, którą z góry, krop­la po krop­li, sączy nam zepsucie.


zro­bić-ka­rierę- oto-nauka-którą-z góry-krop­-po krop­li-sączy-nam-zepsucie
victor marie hugozro­bićka­rierę otonaukaktórąz górykrop­lapo krop­lisączynamzepsuciezro­bić ka­rierę oto naukaktórą z górykrop­la po krop­lisączy namnam zepsuciesączy nam zepsucie

błękit przecieka deszczem krop­la po krop­li łza­mi aniołów prze­moczo­na dusza Jak kos­tka lodu Rozpływasz się w moich dłoniach Pod wpływem ciepła Prze­ciekasz przez palce Już nie będąc w swej postaci W której tra­fiłaś w mo­je dłonie Krop­la po krop­li cię mniej Próbu­je cię zatrzymać Za­cis­kam palce Top­niejesz mi w oczach Co­raz Ciebie mniej Masz pra­wo zmienić stan skupienia Ale mo­je dłonie są nieszczelne Wy­mykasz się i spadasz Krop­la po krop­li w dół Tracę Cię wol­no z oczu Pu­kam do Ciebie od lat De­likat­nie jak let­ni wiatr Co roz­wiewa dmuchawce Roz­nosząc ba­bie lato Po­dob­no krop­la drąży skalę Lecz prze­cież ser­ce Twoje Nie jest z kamienia I rozpływam się po osierdziu Chciałbym cza­sem być burzą Zro­bić za­mieć, bić gradem Uderzyć pioru­nem z jas­ne­go nieba Lecz nies­te­ty nie jes­tem Zeusem Tyl­ko ta jed­na krop­la Burzy która przeszła przed chwilą Zniszczyła Wi­dok w je­zio­rze ……………………. Interesujące Człowiek zu­pełnie nie wie, kiedy to­nie, która krop­la wo­dy wyz­nacza mu koniec.